Van bekertjes prikken tot Plantmanager

Het is een warme zomer in 1979. Op zaterdagmiddag loopt een jongen van 18 jaar over het fabrieksterrein van de kalkzandsteenfabriek in Kloosterhaar. Bekertjes prikken, vakantiewerk. Niets bijzonders, behalve dat die jongen nooit meer weg zou gaan. Nu, 47 jaar later, neemt Hans Jager afscheid als Plantmanager van Calduran. Een loopbaan die begon tussen de machines en daar altijd bleef, met oog voor de mensen. 

‘Dat wordt ’m niet. Ik word geen onderwijzer.’ 

Hans was eigenlijk voorbestemd voor een ander pad. “Bij ons in de familie waren ze allemaal onderwijzer of slager.” Hij koos daarom voor de Pedagogische Academie, en stond verplicht één dag per week voor de klas. “Ik dacht, dit ga ik niet de rest van mijn leven doen.” Schoorvoetend ging hij naar zijn vader, die een slagerij had in Kloosterhaar. “Ik word geen onderwijzer.” Hans keek verder en klopte aan bij de fabriek waar hij al vakantiewerk deed. “Dan ga ik daar wel vragen of ik daar wat langer mag blijven.” Dat kon. En al snel ging het harder dan hij zelf had kunnen bedenken. 

Learning on the job 

“Toen ben ik in de ploeg stenen gaan maken.” In de fabriek draaide Hans extra uren, viel hij in en groeide hij stap voor stap door. Het werk vond hij mooi, maar vooral ook alles eromheen. “Hoe regelen we nu dingen?” Hij keek, luisterde, stelde vragen. Learning on the job. En hij leerde veel van ervaren collega’s zoals Jan van der Pol. Hij was echt een mentor voor Hans. “Ik hoor hem nog zo zeggen Doe dat ’s eem veur jong.’  

Ondertussen grijpt Hans iedere kans om zich te ontwikkelen. “Ik heb technische cursussen en managementcursussen gedaan. De fabriek breidde uit, er kwam een zagerij bij en ik groeide mee”. Hans werd voorman van een ploeg en werd daarna afdelingschef. 

De sprong naar Rhenen 

In de loop van de jaren negentig merkte Hans dat hij in Kloosterhaar niet verder kon groeien. Toen kwam er een onverwacht aanbod van een fabriek in Rhenen, aan de Rijn, waar de bedrijfsleider met pensioen ging. Hans zag zijn kans. Wel betekende het een grote stap. Hij moest zijn huis verkopen, verhuizen met een gezin met twee jonge kinderen. “Nou ja, als je wat wil, moet je wat doen. Dus de sprong gewaagd.” De eerste jaren waren pittig en hard werken. Maar hij leerde er enorm veel, ook van een directeur die er niet vaak was. En wanneer hij er wel was? Hans: “Als ik weer naar buiten kwam na een overleg, kon ik weer vliegen.” 

Plantmanager bij Calduran 

De jaren daarna staan in het teken van veranderingen in de sector zoals overnames en herstructureringen. En soms ook harde besluiten. Zo werd één van de fabrieken waar Hans de leiding had gesloten: “We maakten het jaar ervoor nog 1 miljoen winst.” Hans begeleidde de sluiting en hielp veel collega’s aan nieuw werk.  

In 2003 begint Hans zijn avontuur bij Calduran. Hij krijgt de leiding over de fabriek in Kloosterhaar, maar na mooie jaren moet de fabriek sluiten in 2009. Daarna is hij even projectleider en werd hij Plantmanager in Harderwijk. In 2016 maakt hij een uitstap naar Heembeton. In 2023 krijgt hij de leiding over de fabrieken in Harderwijk en Hoogersmilde. Na een half jaar krijgt collega Rob van Woerkom de dagelijkse leiding over de fabriek in Harderwijk en doet Hans dit voor Hoogersmilde. Hans: “We schakelen wel veel met elkaar. Morgen kan ik de fabriek van Rob overnemen, en andersom.”

Pensioen: ‘Ik wil ontdekken wat er is als ik niet werk.’ 

Na de zomer stopt Hans definitief. Niet omdat hij klaar is met het vak, maar omdat hij ruimte wil maken voor een nieuwe fase. “Ik wil ook ontdekken wat er is als ik niet werk.” En wat dat precies wordt, weet hij nog niet. Er zijn ideeën genoeg: “Reizen, fietsen, sporten of vrijwilligerswerk in de zorg.” Wat er ook komt, Hans blijft trouw aan hoe hij het altijd heeft gedaan. Geen strak uitgestippeld plan, maar kijken wat past en dan koers bepalen. Zoals hij het zelf zegt: “Dat zien we dan wel.”