De afdeling Techniek & Advies ondersteunt bij het ontwerp en de uitvoering van gebouwen. Regelmatig krijgen wij vragen over de detaillering van kalkzandsteenwanden.
Een veelgestelde vraag is: Moeten niet-dragende langsgevelwanden aan de bovenzijde flexibel worden aangesloten of mogen deze over meerdere verdiepingen worden doorgestapeld? Het antwoord hangt af van de situatie. Daarom is het belangrijk om eerst het verschil te begrijpen tussen een starre en flexibele aansluiting.
Wat is een starre aansluiting?
Een starre aansluiting zorgt voor een sterke constructieve verbinding die krachten kan opnemen.
Dit is vaak nodig om:
- de stabiliteit van een gebouw te verzorgen
- belastingen van bovenliggende verdiepingen naar de fundering af te voeren
Een starre aansluiting heeft daarom de voorkeur, tenzij er redenen zijn om deze niet toe te passen.
Wat is een flexibele aansluiting?
Bij aansluitingen waar vervormingen optreden, mag je geen starre verbinding maken. Anders kan scheurvorming ontstaan.
Denk bijvoorbeeld aan wanden die op vloeren staan. Deze vloeren kunnen tot wel 10 mm doorbuigen.
Daarnaast is het soms nodig om wanden akoestisch te ontkoppelen, zodat geluidstrillingen niet worden doorgegeven naar naastgelegen ruimtes of woningen. Dit speelt vooral bij langsgevels van appartementengebouwen.
In dat geval houd je de wand 10 mm vrij en vul je de ruimte met een flexibel materiaal.
Moeten er toch krachten worden overgedragen, bijvoorbeeld door windbelasting? Dan zijn daarvoor speciale ankers beschikbaar.
Welke situaties veroorzaken vaak discussie?
In de praktijk ontstaan regelmatig discussies over de juiste aansluiting van binnenspouwbladen van langsgevels.
Ook gebeurt het dat uit gewoonte voor een bepaalde oplossing wordt gekozen zonder de situatie goed te beoordelen.
Daarom lichten we de twee meest voorkomende situaties toe.
Deel nieuwsbericht
