De Harderwijker Jan Bosch ging in 2003 als 20-jarige uitzendkracht aan het werk bij de kalkzandsteenfabriek van Calduran op bedrijventerrein Lorentz. Na de MAVO ging hij op zoek naar werk, vastbesloten zijn eigen boontjes te doppen. Hij was zoals hij zelf zegt een beetje een eigenwijs jochie. Onder de hoede van ervaren collega’s leerde hij wat goed en hard werken in de fabriek betekent. Hij kreeg zijn eerste vaste contract en leerde in verschillende functies de fabriek van binnen en van buiten kennen. Inmiddels is hij, op 43-jarige leeftijd, doorgegroeid tot teamleider zagerij en verlading. Jan: “Calduran voelt als mijn tweede thuis.”
“Ik zeg best wel veel, dus zeg maar als ik teveel vertel,” opent Jan ons gesprek met een vriendelijke lach. Dat blijkt nergens voor nodig. Als hij praat over kalkzandsteen en het werken in de fabriek, luister je vanzelf verder. Hij vertelt trots over de open sfeer en het kameraadschap onder collega’s. “Als er een nieuwe collega binnenkomt en apart gaat zitten in de kantine, vragen we of die er gezellig bij komt zitten.” En als iemand een beetje hoog van de toren blaast, zeggen we weleens dat die eerst maar even rustig moet worden.” Het typeert de ontspannen sfeer in de fabriek, waar iedereen erbij hoort.
Dirk werkt al zijn hele leven in ploegendienst. Ook op zijn 63e vindt hij de nachtdiensten het mooist. “Je werkt hard, hebt geen gedoe en blijft lekker bezig. Het mooiste is de persen opstarten en afstellen of storingen oplossen.” Stoppen is nog niet aan de orde. “Ik voel me fit. Mijn dertiende kleinkind is op komst. Ik werk nu vier dagen per week en we hebben het hier echt goed.”
In de loop der jaren ontdekte Jan wat bij hem past. Hij wil bezig zijn, in beweging blijven en niet de hele dag op dezelfde plek staan. Hij werkte een aantal jaren in de zagerij en daarna korte tijd als operator. Ook volgde hij de VAPRO-opleiding, waarmee hij zich verder kon ontwikkelen in het productieproces. Maar het werk achter één machine bleek niet helemaal zijn ding. Daarom nam hij plaats op de heftruck, vervoerde hij de kalkzandsteenelementen over het terrein en verzorgde hij ook de planning en het onderhoud van het tasterrein. “Dat vond ik geweldig!”
Later ging hij opnieuw de fabriek in, waar hij leerde stoken. Zo leerde hij steeds meer onderdelen van het productieproces kennen. Hij groeide door van tweede man naar meewerkend voorman, voorman en uiteindelijk teamleider. Toen er kansen kwamen, pakte hij die. “Doordat ik tweede man werd, ontdekte ik dat leidinggeven me eigenlijk heel leuk en interessant leek. Toen de kans zich voordeed om in de zagerij leiding te geven, greep ik die met beide handen aan. Inmiddels stuur ik een behoorlijk grote groep collega’s aan. Ook daarin blijf ik leren. In het weekend sta ik ook nog als coach langs het voetbalveld bij mijn 9-jarige zoon.”
Ze kijken hier niet op je vingers, maar het werk moet wel af. Dat is goud.
In de fabriek gaan veilig werken en hard werken hand in hand. Jan: “We kijken niet op elkaars vingers, maar het werk moet af. Dan is het goed”. Uiteindelijk moet Calduran als productiebedrijf gewoon leveren. De kalkzandsteenelementen, stenen en blokken die er worden gemaakt, zijn bestemd voor bouwplaatsen in heel Nederland. In de fabriek komen kalk en zand binnen als grondstoffen, die worden vervolgens gemengd en onder hoge druk in de juiste vorm geperst. Vervolgens verharden de producten met behulp van stoom in grote autoclaafketels. Een deel van de elementen wordt daarna op maat gezaagd. Zo gaan ze als een soort IKEA-bouwpakket naar de bouwplaats, waar lijmers er wanden van maken. De kans is groot dat je dagelijks langs een muur loopt die in Harderwijk is gemaakt.
Veiligheid gaat altijd voor
In de jaren dat Jan bij Calduran werkt, is er veel veranderd. Veiligheid was altijd belangrijk, maar heeft inmiddels de hoogste prioriteit. En dat is niet voor niets, in de fabriek staan grote machines en rijden zware heftrucks rond. “Ik probeer collega’s altijd mee te geven dat je iets niet per se moet doen. Als iets niet veilig voelt, doe het dan gewoon niet. Het maakt niet uit wie het zegt of welke functie die persoon heeft. Veiligheid gaat altijd voor.”
Trots op wat je samen maakt
Inmiddels werkt Jan vanwege zijn functie in de dagdienst. De combinatie van zijn werk en zijn privéleven is daardoor prettiger geworden. Veel collega’s werken in ploegendiensten. De één vindt een middagdienst ideaal, terwijl de ander liever ’s nachts werkt. In de nacht is er vaak minder verstoring van het productieproces en kun je lekker doorwerken.
Zijn advies aan mensen die overwegen bij Calduran te komen werken? Je moet bereid zijn om in ploegendiensten te werken als de functie dat vraagt. En je moet het mooi vinden om aan het eind van de productielijn de prachtige elementen en stenen naar buiten te zien rijden op de transportband. “Want die heb jij samen met je collega’s gemaakt!”
Deel verhaal
